Ata hai ben pouco posuía moitos sentimentos desagradables cara estas manifestacións gráficas no asfalto. Estou perfectamente asegurada de que os motivos son básicamente dous; un atropelo sufrido diante mesmiño da miña casa e a negación rotunda a ofrecerme cruzando diante do meu ex...
Aínda así as cousas mudaron, teño que confesarvos que, hoxe por hoxe, me encantan...
Sobre todo un en especial. (...)
Agora son case, case experta neles. Dánseme moi ben... dounos atravesado mantendo unha liña recta e perpendicular ás franxas brancas, con calma e paseniño pero segura!
Pero o mérito non é meu... bufff, non oh!!! Se vos contara,... bon, igual algún día
POR AQUEL ENTON, MEU AMOR EU ´SO QUERÍA QUE CHEGARA A SEMANA DE MAÑÁ ERA O ÚNICO MOMENTO NO QUE TE PODÍA OBSERVAR, AÍNDA QUE DE ESGUELLO BOTÁBACHE A MIÑA MIRADA QUE NO ATOPABA CONTESTACIÓN, NON ME MIRABAS, PENSABA QUE NON TE PERCATABAS DA MIÑA PRESENCIA, ERAS MOI LINDA, CREO QUE VALOREI A IDEA DE TENTAR COÑECERTE, COMÉNTÁNDOLLO A PABLO MEU COMPAÑEIRO DE TRABALLO COMA DE SE NADA SE TRATASE, COA INCERTIDUME DE SABERES ALGO DE TI.
¿QUEN SERÍA ESA EXTRAÑA RAPAZA?